| |||||||||||||
Gospodarka Tasmanii opiera się na : przemyśle wydobywczym (górnictwo węgla, rud miedzi oraz cynku), rolnictwie i leśnictwie oraz turystyce.
 Mapa Tasmanii |  Australia z Tasmanią |
Przed przybyciem europejczyków Tasmania była zamieszkana przez Aborygenów tasmańskich, których liczebność wahała się pomiędzy 5 i 10 tysięcy w 1803 roku. W wyniku osadnictwa brytyjskiego, chorób populacja ich uległa zmniejszeniu do ok. 300 osób w 1833 roku. Część Aborygenów wyginęła a część zmieszała się z populacją osadników. Do prawdziwej hekatomby ludności tubylczej Tasmanii doszło w I połowie XIX wieku. Trwająca wtedy tzw. Czarna wojna doprowadziła do całkowitego wyniszczenia rodzimej ludności tej wyspy. Wówczas także większość autochtonów przesiedlono na Wyspę Flindersa, za odpowiedzialny był George Augustus Robinson.
Ostatnią czystej krwi Aborygenką tasmańską jest nazywana Truganini, która zmarła w Hobart w 1876, choć możliwe jest, że była nią Fanny Cochrane Smith, zmarła w 1905 roku[1].
Tasmania zawdzięcza swą nazwę Ablowi Janszoonowi Tasmanowi, który odkrył ją 24 listopada 1642 roku w czasie wyprawy trwającej do roku 1643, uznając ją za ląd i nazywając Ziemią van Diemena. W 1798 roku stwierdzono jednak, że jest wyspą a w 1856 roku ustalono obecnie obowiązującą nazwę pochodzącą od nazwiska odkrywcy.
Pierwsza osada brytyjska, Risdon Cove, powstała w 1803 roku. Jako Ziemia van Diemena została ogłoszona samodzielną kolonią 3 grudnia 1825 roku, wcześniej stanowiła część Nowej Południowej Walii.
Spis treści
